Indeks, obrona prac dyplomowych i magisterskich

Gru-2nd-2010

Indeks jest to rodzaj książeczki. Najprościej mówiąc przypomina on małą wersje książki lub dzienniczka, chociaż to drugie określenie jest bardziej trafne. Indeks jest przedmiotem, do którego wpisywane są oceny studenta. Indeksy zazwyczaj mają bardzo zbliżoną wersję, ponieważ prawione są w twardej okładce o zielonym kolorze. Indeksu student nie nosi ciągle przy sobie, ponieważ jest on zbędny tak naprawdę oceny są do niego wpisywane tylko w trakcie sesji jest

to dość trudne zajęcie dla wykładowcy, jaki dla studenta, ponieważ trzeba długo czekać na swoją kolej. Spowodowane jest to faktem ze wykładowcy mają wielu studentów i nie są w stanie szybciej pracować, jeśli nie zdążymy dokonać wpisu w określonym czasie wtedy musimy czekać na kolejny zjazd. Indeksy zazwyczaj maja swoje termin, czyli datę, której nie można przedłużyć, ponieważ wtedy płaci się karę pieniężną i to dość wysoka. Indeksy są dzienniczkiem, w którym zgaduje się zawsze zdjęcie oraz rodzaj uczelni następnie w wolne miejsca wpisuje się przedmioty i wykładowców pozostawiając miejsce na ocenę.

Obrona jest to zakończenie studiowania. Obrona zawsze jest pod koniec trzeciego lub piątego roku nauczania wszystko zależy od tego ilu letnie mamy studia. Obrona jest to rozdaj zadanie stawianego przed studentem, ponieważ w momencie, kiedy napisze on swoją prace to później musi ją jeszcze obronić, czyli odpowiadać na zadawane pytania. Obronę zawsze wytycza recenzent, ponieważ to on musi wszystko ustalić wcześniej. W skład komisji egzaminacyjnej wchodzi nasz recenzent oraz dwie obce osoby. Każda z tych osób zadaje pytania z pracy, ale nie tylko, ponieważ obecnie zadawane są również pytania z seminarium. Zadawane są one po to, aby sprawdzić czy student pisał pracę sam i jak zna problem swojej pracy. Na podstawie tych wypowiedzi są wystawiane oceny. Ocena nie jest jednak jednostkowa, ponieważ jest zbiorem oceny ze średniej oraz oceny z odpowiedzi na zadawane pytania. Do obrony trzeba się dobrze przygotować, czyli opracować i przestudiować swoją prace i dodatkowo opanować pytania, ponieważ większość znamy już wcześniej.

Seminarium a egzaminy

Wrz-2nd-2010

Seminarium jest to rozdaj zjazdu. Seminarium jest bardzo ważnym elementem nauki, ponieważ w tym czasie student uczy się pisania pracy licencjackiej lub magisterskiej. Seminarium występuje w bardzo specyficznym czasie czyi, kiedy uczeń kończy trzeci rok nauki lub na koniec pitego roku. W tym czasie dostaje promotora, czyli osobę, która daje mu rady i pisze pracę. Na seminarium naturalnie tylko słucha i próbuje się dostosować do wskazówek, ponieważ dopiero w domu student wykonuje całość pracy i wtedy przynosi ją na seminarium do sprawdzenia. Seminaria nie są miłym doświadczeniem, ponieważ recenzent stale zmienia swoje poglądy, co wpływa na czas pisania takiej pracy. Nawet, jeśli zatwierdzi jakąś część to po pewnym czasie zawsze może z niej zrezygnować taki stan rzeczy jest spowodowany zbyt wielkimi grupami. Na seminarium rozstrzygane są podstawowe kwestie, czyli wybór tematu oraz dokonanie przybliżonej wersji naszej pracy, czyli jak ma się ona prezentować w całości. Seminarium nie jest obowiązkowe, ale warto na nie uczęszczać, ponieważ samemu nie jest się w stanie napisać pracy.

Egzamin to inaczej rodzaj sprawdzianu. Egzamin ma na celu sprawdzenie wiadomości ucznia. Egzaminy na uczelniach wyższych nie odbywają się ciągle tylko podczas sesji jest to wydzielony czas na tego typu zajęcia, czyli moment, w którym wszyscy są egzaminowani. Sesja przypada zazwyczaj w dwóch terminach, czyli dzielimy ją na sesję letnią i zimową w czasie tego okresu należy zaliczyć wszystkie egzaminy. To jak wygada egzamin zależy przede wszystkim od wykładowcy, czyli jeśli on sobie tego życzy wtedy musimy pisać egzamin lub odpowiadać ustnie. Egzaminy są bardzo ważne, ponieważ zaliczenie ich gwarantuje przejście na kolejny etap edukacji. Egzaminy mogą odbywać się w różnych miejscach, czyli nie tylko na sali, ale też na auli tam są dogodniejsze do tego celu warunki. Na auli jest dużo miejsca wiec można swobodnie wszystkich rozsadzić tak, aby nie siedzieli blisko siebie. Za każdą próbę ściągana są wyciągane konsekwencje, ponieważ wykładowcy nie tolerują tego typu zachowania. Czas egzaminów zwykle nie przekracza godziny

Student, recenzent

Sie-1st-2010

Student jest to rodzaj osoby. Student jest człowiekiem, który się uczy, czyli nie zaprzestał edukacji na poziomie podstawowym czy tez średnim tylko kontynuuje ją na poziomie wyższym. Studentem może być każdy, kto po pierwsze ma takie chęci jednak na tym się nie kończy, ponieważ student musi jeszcze mieć świadectwo maturalne, ponieważ to ono otwiera mu wstęp na wyższe uczelnie. Studentem jak wspomniałam wcześniej może zostać każdy, kto chce, ponieważ nie mat tuja ograniczenia wiekowego, czyli nawet osoby starsze decydują się na szkolenie i podnoszenie swoich kwalifikacji zawodowych. Student uczy się na wybranej przez siebie uczelnie, ale najpierw musi się do niej dostać, czyli zdać egzaminy wstępne są one konieczne, ponieważ osób chętnych na jedno miejsce jest bardzo wielu, co stwarza to mały problem. Student sam wybiera sobie kierunek studiów, ponieważ uczy się tego, co go interesuje lub pokrywa się z wykonywanym zawodem. Jest to bardzo ważne, aby robić to, co się chce, ponieważ wtedy robimy to z zapałem.

Recenzent jest to osoba, która prowadzi studentem seminarium. Recenzent jest bardzo ważną osobą, ponieważ to on naprowadza studenta na to, w jaki sposób ma pisać daną pracę. Do niego również później należy zatwierdzenie danej pracy, ponieważ jeśli tego nie zrobi to obrona odwleka się nam w czasie na następny rok. Często tak bywa, ponieważ recenzenci czepiają się szczegółów. Recenzent jest bardzo zapracowaną osobą, ponieważ ma na swoich zajęciach tak zwanych seminariach dużą liczbę osób wiec nic dziwnego, że często nie pamięta tematów i nie podobają mu się wcześniej zaakceptowane zmiany. Jednak trzeba to tolerować, ponieważ od tej osoby zależy to czy będziemy się bronić. Uczestniczy ona nawet w naszej obronie i zawsze może nam pomóc lub przeciwnie nas pogrążyć. Recenzenci mogą być dowolni lub narzuceni. Jeśli nie ma fachowców od danej dziedziny wtedy są narzucani dogodnie. Jest to dość kłopotliwe, ale nie mamy na to wpływu. Recenzentem jest najczęściej wykładowca, z którym mamy zajęcia lub wcześniej mieliśmy

Nauki przyrodnicze i medyczne

Cze-1st-2010

Nauki przyrodnicze to jedne z ciekawszych dziedzin jakie można obecnie studiować. Najczęściej wiążą się z licznymi badaniami i eksperymentami. Często także z pracą w terenie. Studiów z ich zakresu nie spędza się wyłącznie na sali wykładowej czy w bibliotece. Poza solidną porcją teorii, ma się też możliwość sprawdzenie wielu rzeczy w praktyce. Czasami wymaga to na przykład włóczenia się w kaloszach po łąkach czy dłuższych wycieczek za miasto, więc strój galowy i buty na obcasach obowiązują tam wyłącznie w czasie sesji. Poza tym student nauk przyrodniczych to raczej człowiek w sportowym stylu nieobawiający się wyzwań, ale też skrupulatny i cierpliwy. W końcu na wyniki niektórych badań musi trochę czekać. Studia przyrodnicze nie są dla każdego. Może je natomiast studiować ten, kto faktycznie jest przyrodą zafascynowany i kto ma autentyczną pasję badacza. Dobrze by przy tym również nie bał się wyzwań i był gotów bez mrugnięcia okiem pobrudzić się na badaniach terenowych, po to, by zdobyć najlepsze próbki.

Medycyna i wszystkie okołomedyczne studia są wyłącznie dla wytrwałych. Tam nie utrzyma się nikt, kto nie pracuje systematycznie i kto nie ma prawdziwej pasji. Na studiach medycznych trzeba sporo znieść i mowa tutaj nie tylko o morderczych egzaminach i kolokwiach. Bo są też bariery, które trzeba w sobie przełamać. Jedną z nich jest praca w prosektorium i uczenie się na zwłokach, a także na preparatach zwierzęcych. Kiedy się przejdzie naukę teorii szybko okazuje się, że tak naprawdę jest się na początku drogi. Zazwyczaj kubeł zimnej wody spływa na adepta nauk medycznych po pierwszym kontakcie z pacjentem. Wówczas okazuje się, że to wszystko o czym czytało się w książkach w konfrontacji z rzeczywistością nie wystarcza. Pewnie dlatego, że to takie trudne studia medyczne i uzyskanie uprawnieni do wykonywania zawodu trwa tak długo. Niemniej satysfakcja z ukończenia takiej nauki jest ogromna. W końcu nie każdy absolwent studiów wyższych może powiedzieć, że teraz oto zdobył uprawnienia do ratowania ludzkiego życia.

Języki obce

Maj-11th-2010

Nie ma chyba na świecie ludzi, którzy byliby skłonni twierdzić, że znajomość języków obcych nie jest ważna albo, że nie ułatwia życia. Dzisiaj angielski to absolutne minimum, w naszej części świata jego nieznajomość powoduje, że praktycznie nie jesteśmy w stanie się dogadać w żadnym z ościennych krajów. Oprócz tego podstawowego języka, jaki trzeba znać, dobrze też władać jakimś innym. Obecnie dość popularny jest niemiecki, francuski czy hiszpański. Rosyjski już mniej, ale też bywa przydatny. Języki obce warto więc znać, ale czy warto studiować obce filologie? To już kwestia sporna. Najwięcej zwolenników mają filologie najbardziej egzotyczne. Ich studiowanie zapewnia też znajomość niszowego języka, co może być dużym atutem na rynku pracy. Jednak co bardziej popularne filologie budzą już wątpliwości, jeśli chodzi o sensowności ich studiowania, bo najczęściej kluczowe jest biegłe posługiwanie się językiem, a nie na przykład znajomość literatury germańskiej i ewolucji języka. Dlatego studiowanie filologii dotąd ma sens, dokąd potrafimy je logicznie zaargumentować. Chociaż pasja i ciekawość chyba jest dobrą argumentacją.

Spotykając na uczelni pracownika naukowego można się zastanawiać czy każdy, kto posiada tytuł naukowy jest naukowcem. Prawdopodobnie pierwszą myślą będzie, że może niekoniecznie, bo jednak większości naszych nauczycieli akademickich z badaniami nie kojarzymy. Abstrahując od tego jaka jest rzeczywistość, każdy kto zdobywa kolejne tytuły naukowe powinien być aktywnym naukowcem. To znaczy musi nie tylko prowadzić jakieś konkretne badania, ale również publikować ich rezultaty. Poza tym dobrze, by od czasu do czasu pokazywał się na konferencjach i sympozjach. Jeśli tego wszystkiego nie robi, uczelnia ma prawo bez żalu się z nim pożegnać. Jeżeli więc nasi wykładowcy ciągle pozostają na swoich miejscach, znaczy to, że ze swoich obowiązków, lepiej lub gorzej, ale jednak się wywiązują. Pewnie o tych, którzy to robią świetnie już słyszymy i usłyszymy jeszcze więcej. Zanim jednak zdecydujemy się skrytykować kogoś, kto według nas nie robi nic, sprawdźmy wcześniej czy aby na pewno nie uczestniczy w jakimś projekcie badawczym i czy przypadkiem nie opublikował jakichś znaczących pozycji.

Uczelnie publiczne

Właśnie zdaliśmy maturę. Jeszcze nie mamy wyników, ale pewnie mamy jakieś pomysły, co chcielibyśmy robić później. Najprawdopodobniej studiować. Pierwszym miejsce o jakim myślimy są zapewne uczelnie publiczne. Najlepiej te z renomą, mieszczące się w dużych miastach. Do wyboru jest ich zwykle po kilka, zależnie od profilu działalności, zainteresowań i własnych możliwości. To, jak dobra jest uczelnia państwowa, na której chcielibyśmy podjąć studia najłatwiej sprawdzić w rankingach, które są publikowane co roku. Zresztą nie jest to jeden ranking, a co najmniej kilka, robionych przez same uczelnie, niezależne organizacje, a także Ministerstwo Edukacji i Szkolnictwa Wyższego. Zanim zdecydujemy się zaufać którejś klasyfikacji, dobrze jest sprawdzić, jaka instytucja ją zrobiła. Poza tym dobrze pamiętać o tym, by nie skupiać się na uczelni jako całości, ale też sprawdzić jak prezentuje się dany kierunek, na który chcielibyśmy się wybrać. W tej materii też tworzone są rankingi, ale tu najlepiej zaufać byłym i obecnym studentom, którzy najlepiej znają realia panujące na danym kierunku. Istnieje również alternatywa od uczelni wyższych - są nimi zawodowe szkoły policealne.