Dialog jako forma nauki i nauczyciel a nauka

Lut-12th-2011

Dialog jako forma nauki

W edukacji dziecka jednym z najlepszych sposobów zapewnienia mu odpowiedniego rozwoju wśród rówieśników jest dialog, który wykształca odpowiednią kulturę osobistą u dziecka, co może zaowocować w przyszłości w karierze zawodowej. Osoba odpowiednio władająca dyskursem i budująca do na ogólnie przyjętych przez retorykę zasadach jest w stanie wygrać nawet najcięższą dyskusję, w której można zaprezentować się na wysokim poziomie. Rozmowa nie jest wyłącznie polem do starć, wymiany zdań, czy kłótni, stanowi przede wszystkim sposób do poznania celowości danego działania. Pomaga także wewnętrznie odkryć się danemu rozmówcy, co pozwala w rozwiązaniu jego problemów, jeśli takowe go dręczą. Rozmowa jest wyśmienitym środkiem do zidentyfikowaniu źródła konfliktu na te rówieśniczym, ale i rodzinnym. Wykrycie problemów w domu dziecka może pozwolić na odpowiednią metodę jego dalszej drogi edukacyjnej w danej szkole. Dialog pozwala uczniowi na wyrażenie siebie, podczas rozmowy uczeń ma tyle do powiedzenia, co stojący wyżej rangą jego rozmówca.

Nauczyciel a nauka

W szkolnictwie polskim wciąż dominuje model szkoły tradycyjnej z nauczycielem wykładowcą na czele, który, jak wskazuje sama nazwa, wykłada swoją wiedzę, rzeczywiście w sposób często wyglądający jako autoprezentacja. Uczniowie słuchają, przyswajają albo i nie dany zasób informacji, po czym zmuszani są często do suchego ponownego przekazania danej partii materiału, co oczywiście nie jest w żaden sposób kreatywne. Nauczyciel powinien bowiem stanowić pewnego rodzaju pomoc, być pomocnikiem w wyborze odpowiedniej metody badawczej w ukierunkowaniu rozwoju edukacyjnego i moralnego ucznia. Powinien zatem stosować takie metody, które uruchomią do czynnego działania ucznia, pokazując i uwypuklając jednocześnie jego walory i umiejętności. Zatem warto zastanowić się nad porządnymi zmianami w systemie nauczania w Polsce. Uczniowie powinni bardziej wykazywać się zdolnościami manualnymi, powinni skutecznie wykorzystywać swoją wiedzę teoretyczną w praktyce, a praktyki w naszych szkołach wciąż jest zbyt mało.

Badania naukowe i nauczanie

Sty-4th-2011

Badania naukowe

Nauka jest efektem ludzkiej ciekawości, która całe szczęście jest ciągle cechą większości populacji. Badania naukowe przyczyniają się do ulepszania naszej rzeczywistości, wielokrotnie upraszczając życie i czyniąc je wygodniejszym. Telefon komórkowy, telewizor, pralka, czyli urządzenia bez których już nie wyobrażamy sobie dalszego funkcjonowania, to również efekty badań naukowych, dzięki którym powstały plany, konstrukcje do zbudowania tych urządzeń. Nauka daje nam wiele możliwości rozwoju i dla wielu osób staje się sposobem na życie. Osoby, które są zafascynowane daną dziedziną nauki tworzą swoją ścieżkę naukową. Podążają nią zdobywając kolejne informacje, ale także np. stopnie naukowe. Dziś bycie magistrem jakiejś nauki to właściwie nic nie znaczy. Nawet tytuł doktorski nie jest już marzeniem nie do spełnienia. Warto kształtować swoją ścieżkę naukową i dążyć do wyznaczonego celu, a przy okazji przyczyniać się do wpierania rozwoju nauki. Naszym celem powinno być bowiem usprawnienie naszej wciąż mimo wszystko kulawej rzeczywistości.

Nauczanie

Z nauką wiąże się zawód nauczyciela. Zajmuje się on nauczaniem innych osób czyli uczniów. Niestety w dzisiejszych czasach profesja ta nie cieszy się zbytnim uznaniem. Wpływa na to w szczególności sposób podejścia dzieci i młodzieży do nauki, a przede wszystkim do osób samych nauczycieli, którzy niejednokrotnie traktowani są jak wrogowie lub zło konieczne. Swego czasu głośna była sprawa chłopców, którzy szczuli i grozili swemu nauczycielowi, a nawet pozwolili sobie na założenie mu kosza ze śmieciami na głowę. Niestety takie przypadki nie są odosobnione, a wiele z nich nie ujrzy nawet światła dziennego. Oczywiście, nie jest to reguła i w wielu szkołach nauczyciele traktowani są z szacunkiem i respektem, czasem stają się dla swych uczniów prawdziwymi autorytetami. Takie przypadki rzadziej zdarzają się w zawodówkach i technikach, gdzie młodzieży nie zawsze zależy na zdobywaniu wiedzy, a jedynie popularnemu ?prześlizgiwaniu się? z klasy do klasy, z semestru na semestr. Szczególnie uciążliwi są również uczniowie gimnazjum

Nauczanie

Lip-2nd-2010

Jest to technika rozumienia i zapamiętywania, czyli przyswajania materiału z zamiarem nauczenia się oraz zapamiętania. Technika ta oczywiście wymaga zaangażowania samej osoby uczącej się. Czas nauki dzieli się na dwa etapy: nauka na uczelni lub w szkole, podczas wykładów, zajęć i lekcji, a także na naukę w domu. Aby umieć coś zapamiętać, należy najpierw rozumieć to czego chcemy się nauczyć. Nasze umiejętności przyswajania materiału zależne są także od atmosfery w jakiej się uczymy, w której zachęta i pochwała zastąpią irytację i karę. Drugą techniką nauki jest tzw. uczenie się na pamięć. Sprawdza się ona w chwili, gdy trzeba nauczyć się wiersza lub regułki. Jeśli chcemy nauczyć się wiersza musimy zrozumieć jego sens, należy także wiersz podzielić na kilka części żeby lepiej został przyswojony. Potrzebne są również przerwy w nauce. Gdy powtarzamy wiersz należy zwrócić uwagę na jego środkową część, ponieważ to właśnie ją najtrudniej jest zapamiętać i powtarzamy ją niedokładnie. Najlepiej zapamiętywane zostają materiały, których uczymy się przed snem niż za dnia. Najważniejszym czynnikiem wpływającym na łatwość przyswajania informacji jest koncentracja. Bez umiejętności skupienia się,  żadna czynność nie przyniesie oczekiwanych rezultatów. Przygotowując się do nauki należy zwrócić szczególną uwagę na: oświetlenie, najlepiej zaopatrzyć się w mobilną lampkę, którą możemy ustawić pod odpowiednim kątem, odpowiednią temperaturę w pomieszczeniu, w którym się znajdujemy, należy również usunąć przedmioty, które mogą nas rozpraszać podczas nauki, np. wyłączyć telewizor, muzykę, komputer i telefon, uczyć należy się wyłącznie przy biurku lub stole, ponieważ zbyt wygodny fotel czy łóżko rozleniwia. Poza tym, należy odpowiednio rozplanować czas nauki, należy dobrać odpowiednią porę dnia dla organizmu i odpowiednio rozplanować przerwy, które są także potrzebne.

Uczelnie publiczne

Właśnie zdaliśmy maturę. Jeszcze nie mamy wyników, ale pewnie mamy jakieś pomysły, co chcielibyśmy robić później. Najprawdopodobniej studiować. Pierwszym miejsce o jakim myślimy są zapewne uczelnie publiczne. Najlepiej te z renomą, mieszczące się w dużych miastach. Do wyboru jest ich zwykle po kilka, zależnie od profilu działalności, zainteresowań i własnych możliwości. To, jak dobra jest uczelnia państwowa, na której chcielibyśmy podjąć studia najłatwiej sprawdzić w rankingach, które są publikowane co roku. Zresztą nie jest to jeden ranking, a co najmniej kilka, robionych przez same uczelnie, niezależne organizacje, a także Ministerstwo Edukacji i Szkolnictwa Wyższego. Zanim zdecydujemy się zaufać którejś klasyfikacji, dobrze jest sprawdzić, jaka instytucja ją zrobiła. Poza tym dobrze pamiętać o tym, by nie skupiać się na uczelni jako całości, ale też sprawdzić jak prezentuje się dany kierunek, na który chcielibyśmy się wybrać. W tej materii też tworzone są rankingi, ale tu najlepiej zaufać byłym i obecnym studentom, którzy najlepiej znają realia panujące na danym kierunku. Istnieje również alternatywa od uczelni wyższych - są nimi zawodowe szkoły policealne.