Psychologia sportu
Psychologia sportu
Nauka gromadzi doświadczenia pochodzące z badań i doświadczeń aby wykorzystać je w praktyce. Stosowane metody i techniki, najpierw sprawdzane są w warunkach eksperymentalnych i podczas pracy ze sportowcami.
Ma na celu wyposażenie człowieka w mechanizmy psychologiczne, pomagające w wykonaniu postawionego przed nim zadania i rozwijania możliwości a w efekcie polepszania wyników.
Badania przeprowadzone przez Eysencka i jego współpracowników wykazały, że pewne osobowości wykazują silniejszą postawę prosportową niż pozostałe oraz że predyspozycje takie są dziedziczne (determinizm biologiczny).
Pozytywnych postaw wobec sportu uczymy się od naszych rodziców lub otoczenia, mogą być kształtowane również za pomocą warunkowania klasycznego, to znaczy kojarzenia sportu z przyjemnymi bodźcami odbieranymi przez mózg.
Do technik stosowanych przez psychologię sportową należą: umiejętność kontrolowania pobudzenia i osiągnięcia najlepszego poziomu jeszcze przed startem, budowanie wysokiej samooceny, radzenia sobie ze stresem, trening wyobrażeniowy.
W treningu wyobrażeniowym, zwanym wizualizacją, chodzi o wyobrażenie sobie czynności (na przykład skoku u skoczków narciarskich) za pomocą wszystkich zmysłów – słuchu, węchu, smaku i dotyku, podobnie jak to ma miejsce w rzeczywistości. Ważne jest odbieranie bodźców płynących z receptorów w ścięgnach itp. co pozwala na szybsze nabycie nowych lub doskonalenie już nabytych umiejętności.
Stosuje się wizualizację celów, naukę koncentracji, umiejętności pracy zespołowej i technik komunikowania się z innymi osobami.
Psychologia sportu posługuje się także licznymi technikami relaksacyjnymi, pozwalającymi szybko a co najważniejsze, efektywnie wypocząć. Jest to na przykład trening autogenny Schulza, polegający na koncentracji na wybranych obszarach ciała i monotonnym, sugestywnym powtarzaniu podanych przez trenera pojęć. Najczęściej dotyczą one ciężkości poszczególnych części ciała i uczucia ciepła w ich obszarach, co pozwala na rozluźnienie napięć motorycznych i wegetatywnych. Sprzyja integrowaniu i rozluźnianiu psychiki, wzmacnia układ odpornościowy, niweluje nawet objawy nerwicowe.
Podobne skutki osiąga się za pomocą relaksacji progresywnej Jacobsona, hipnozy sportowej, treningu interpersonalnego i indywidualnych konsultacji.
Tags: Badania, ekspreryment, metoda, Nauka, praktyka, psychologia, sport, technika
Nie ma chyba na świecie ludzi, którzy byliby skłonni twierdzić, że znajomość języków obcych nie jest ważna albo, że nie ułatwia życia. Dzisiaj angielski to absolutne minimum, w naszej części świata jego nieznajomość powoduje, że praktycznie nie jesteśmy w stanie się dogadać w żadnym z ościennych krajów. Oprócz tego podstawowego języka, jaki trzeba znać, dobrze też władać jakimś innym. Obecnie dość popularny jest niemiecki, francuski czy hiszpański. Rosyjski już mniej, ale też bywa przydatny. Języki obce warto więc znać, ale czy warto studiować obce filologie? To już kwestia sporna. Najwięcej zwolenników mają filologie najbardziej egzotyczne. Ich studiowanie zapewnia też znajomość niszowego języka, co może być dużym atutem na rynku pracy. Jednak co bardziej popularne filologie budzą już wątpliwości, jeśli chodzi o sensowności ich studiowania, bo najczęściej kluczowe jest biegłe posługiwanie się językiem, a nie na przykład znajomość literatury germańskiej i ewolucji języka. Dlatego studiowanie filologii dotąd ma sens, dokąd potrafimy je logicznie zaargumentować. Chociaż pasja i ciekawość chyba jest dobrą argumentacją.